"مواد تشکیل دهنده جلبک دریایی" و "روغن جلبک دریایی" اصطلاحات منبع یابی قابل تعویض نیستند. جستجوهایی مانند عبارت اسپانیایی «aceite de algas marinas» میتواند نشان دهد که خریدار انتظار نفت را دارد، اما مواد خام آرایشی مشتق شده از جلبکهای دریایی ممکن است به شکل دیگری عرضه شود. فرمول ساز باید INCI دقیق، حامل یا فرم ارائه شده و نوع فرمول مورد نظر را قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه ماده در کرم، لوسیون، سرم یا سایر محصولات قرار دارد، بررسی کند. LANDIVINE's Reshield™ Porphyridium Zinc Ferment این تمایز را نشان می دهد: به دسته جلبک های دریایی تعلق دارد، اما اطلاعات محصول فعلی آن را به عنوان محلول آب و نه روغن جلبک شناسایی می کند.
نه. منبع بیولوژیکی و شکل مواد خام تجاری به سوالات مختلفی پاسخ می دهد.
"جلبک دریایی" به تیم تحقیق و توسعه چیزی در مورد جهت توسعه مواد تشکیل دهنده یا دسته منبع می گوید. «محلول روغن»، «محلول آب»، «پودر» یا یک فرم عرضه شده دیگر به تیم می گوید که چگونه مواد تجاری برای فرمولاسیون می رسد. این دو اطلاعات ممکن است به هم مرتبط باشند، اما نمی توان یکی را از دیگری استنباط کرد.
به همین دلیل است که جستجو برای روغن جلبک دریایی یا aceite de algas marinas نباید مستقیماً به سفارش خرید مواد اولیه آرایشی و بهداشتی جلبک دریایی تبدیل شود. تدارکات ابتدا به هویت سطح محصول نیاز دارد.
بررسی منظم مواد آرایشی سه سوال را از هم جدا می کند.
این امر جهت بیولوژیکی یا فناوری را در پشت مواد تعیین می کند. LANDIVINE در زیر آن Reshield™ Porphyridium Zinc Ferment را گروه می کند دسته جلبک های دریایی.
صفحه محصول Reshield™ INCI را به عنوان شناسایی می کند پورفیریدیوم / تخمیر روی. این هویت عنصری است که یک تیم فرمولاسیون و نظارتی می تواند برای بررسی فنی از آن استفاده کند. عبارت گسترده ای مانند "روغن جلبک" جایگزینی برای INCI نیست.
Reshield™ به عنوان یک فهرست شده است محلول آب. این اطلاعات مکالمه فرمول بندی را تغییر می دهد. این ماده را به طور جهانی با هیچ محصول آبی سازگار نمیکند، اما به فرمولساز میگوید که این ماده را به عنوان یک روغن در نظر نگیرد، زیرا این مفهوم با جلبکهای دریایی آغاز میشود.
برای یک مواد تشکیل دهنده جلبک دریایی مبتنی بر آب، تیم تحقیق و توسعه مواد را در زمینه سمت آبی فرمول و سیستم کلی امولسیون ارزیابی می کند. سوالات مهم عبارتند از:
اطلاعات فعلی Reshield™ از استفاده در کرمها، لوسیونها، اسانسها، محصولات آبی و ماسکها پشتیبانی میکند. این به فرمولنویسان یک محدوده کاربردی مستند میدهد، اما نیازی به آزمایش فرمول واقعی را برطرف نمیکند.
بنابراین، خریدار که به دنبال «روغن جلبک برای مراقبت از پوست» است، ممکن است متوجه شود که گزینه فنی مرتبط برای این پروژه اصلاً یک روغن نیست. تصمیم درست به دنبال شواهد محصول است، نه عبارت جستجوی جستجو.
برای درک اینکه چرا شکل عرضه شده اهمیت دارد، به مقایسه یک ماده آرایشی محلول روغن واقعی کمک می کند - حتی زمانی که از جلبک مشتق نشده باشد.
LANDIVIN's روغن دانه گل گاوزبان Oilbrella™ تحت عنوان تخمیر ویژه طبقه بندی می شود، نه جلبک دریایی. INCI آن روغن دانه گل گاوزبان (BORAGO OFFICINALIS) است و محصول به عنوان یک محلول روغن مناسب برای کرم ها، لوسیون ها، اسانس ها، ماسک ها و سایر اشکال دارویی.
این محصول است نه شواهدی مبنی بر اینکه LANDIVINE روغن جلبک دریایی را تامین می کند. این یک مقایسه مفید است زیرا نشان می دهد که چگونه فرم ارائه شده سوال فرمول بندی را تغییر می دهد.
یک محلول روغن، فرمولساز را به بررسی سازگاری فاز روغن، استراتژی امولسیونسازی، مشارکت حسی و تعامل با روغنها یا سیستمهای سورفکتانت دیگر هدایت میکند. راه حل آب منجر به مجموعه متفاوتی از سوالات سازگاری می شود. در هر دو مورد، فرمول نهایی – نه داستان منبع به تنهایی – تعیین میکند که آیا این ماده مناسب است یا خیر.
| سوال فرمولاسیون | مواد تشکیل دهنده محلول آب | مواد تشکیل دهنده محلول روغن |
|---|---|---|
| مرحله اول برای ارزیابی | محیط آبی و سیستم امولسیون کامل | محیط روغن و سیستم امولسیون کامل |
| تمرکز سازگاری مشترک | اجزای محلول، پلیمرها، ساختار نگهداری و امولسیون | ترکیب روغن، سیستم امولسیفایر، مشخصات حسی و ساختار امولسیونی |
| سوال فرآیند | چه زمانی و چگونه مواد گنجانده شده است | چه زمانی و چگونه مواد گنجانده شده است |
| بررسی محصول نهایی | ظاهر، ویسکوزیته، جدایی و پایداری | ظاهر، ویسکوزیته، جدایی، رفتار حسی و پایداری |
| چیزی که نمی توان حدس زد | این "محلول آب" به معنای سازگاری جهانی است | این "محلول روغن" به معنای سازگاری جهانی با فاز روغن است |
مهمترین نکته ردیف پایانی است. فرم ارائه شده مسیر توسعه را راهنمایی می کند. جایگزین تست نمی شود.
رفتار جستجو اغلب با زبانی شروع می شود که برای مصرف کنندگان یا تیم های مفهومی مفید است: «روغن جلبک دریایی»، «روغن جلبک دریایی»، «کرم جلبک قرمز» یا عبارات مشابه. این عبارات ممکن است به تعریف یک داستان محصول کمک کنند، اما می توانند هویت فنی مواد خریداری شده را پنهان کنند.
تا زمانی که یک پروژه به فرمولبندی و منبعیابی برسد، اصطلاحات باید دقیقتر شوند:
نام مفهومی → دسته مواد → نام تجاری دقیق → INCI → فرم ارائه شده → نقش فرمول → بسته شواهد.
نادیده گرفتن آن ترجمه می تواند مشکلات متعددی ایجاد کند. زمانی که ماده مربوطه بر پایه آب باشد، خریدار ممکن است درخواست روغن کند. یک فرمولنویس ممکن است استراتژی فاز اشتباهی را طراحی کند. یک تیم بازاریابی ممکن است از توصیف مواد تشکیل دهنده استفاده کند که توسط مواد خام واقعی پشتیبانی نمی شود. یک تیم تدارکات ممکن است قیمتها را برای مواد از نظر فنی متفاوت مقایسه کند، زیرا همه تامینکنندگان از زبان گسترده "جلبک" استفاده میکنند.
فرمت های مختلف محصول اولویت های فنی متفاوتی را ایجاد می کنند.
کرم ها سیستم های چند فازی هستند که در آن مواد باید با امولسیفایر انتخابی، روغن ها، مواد فاز آب، غلیظ کننده ها، نگهدارنده ها و سایر مواد فعال همزیستی کنند. اینکه آیا ماده جدید در آب یا روغن عرضه میشود، بر جایی که فرمولساز ارزیابی سازگاری را آغاز میکند، تأثیر میگذارد.
لوسیون ها اغلب دارای ویسکوزیته و اهداف حسی متفاوت از کرم های غنی تر هستند. ماده ای که در یک معماری امولسیونی کار می کند باید در نمونه اولیه لوسیون واقعی بررسی شود تا اینکه بدون تایید منتقل شود.
یک عنصر محلول آب ممکن است از نظر مفهومی با یک محصول آبی هماهنگ باشد، اما شفافیت، ویسکوزیته، حفظ و برهمکنش با سایر مواد محلول هنوز نیاز به ارزیابی دارد.
به همین دلیل است جلبک های دریایی در لوازم آرایشی بهتر است به عنوان یک موضوع توسعه محصول در نظر گرفته شود تا یک روند ساده مواد تشکیل دهنده. همان مفهوم جلبک دریایی می تواند در معماری های محصول نهایی بسیار متفاوت وارد شود.
درخواست تامین کننده باید مفهوم را به شواهدی تبدیل کند که یک تیم فنی می تواند بررسی کند.
این سوالات به جستجوی مبهم مانند aceite de algas marinas به یک منبع مختصر که می تواند یک ماده آرایشی فعال مشتق شده از جلبک را از یک ماده مبتنی بر روغن متمایز کند.
پاسخ به آنچه فرمولاسیون نیاز دارد بستگی دارد، نه اینکه "روغن" طبیعی تر به نظر می رسد یا ممتاز. هنگامی که ساختار فرمول مورد نظر، مشخصات حسی و سایر مواد تشکیل دهنده آن جهت را پشتیبانی می کند، یک عنصر مبتنی بر روغن ممکن است منطقی باشد. هنگامی که مفهوم محصول و سیستم فرمولاسیون به جای دیگری اشاره می کند، یک اکتیو مبتنی بر آب ممکن است مناسب تر باشد.
این مبادله باید در سطح فرمول انجام شود. تنها از ارگانیسم مبدأ نمی توان به آن پاسخ داد.
اگر پروژه به طور خاص به نفت مشتق شده از دریا نیاز دارد، باید از تامین کننده خواسته شود شواهدی در سطح محصول برای چنین ماده ای ارائه دهد. شواهد فعلی LANDIVINE که در اینجا بررسی شده است، از یک ماده تشکیل دهنده جلبک دریایی با محلول آب در Reshield™ و یک ماده گیاهی محلول روغن جداگانه در Oilbrella پشتیبانی می کند. این روغن Oilbrella™ را به عنوان یک روغن جلبک دریایی معرفی نمی کند.
خلاصه منبع قوی برای یک ماده فعال جلبک باید محصول نهایی هدف، نقش عنصر مورد نظر، فرم عرضه قابل قبول، سایر اجزای فرمول کلیدی، مفهوم بسته بندی، بازار هدف و انتظارات مستندات را مشخص کند.
اگر پروژه با مفهوم جلبک دریایی شروع می شود، قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا فرمولاسیون باید مسیر توسعه مبتنی بر آب یا نفت را دنبال کند، محصول دقیق را تحت دسته بندی جلبک های دریایی بررسی کنید. LANDIVIN گسترده تر است توسعه فرمول بخش زمینه ای را برای حرکت از انتخاب مواد به کار فرمول نهایی فراهم می کند.
برای بررسی محصول خاص، از صفحه تماس برای درخواست اطلاعات فنی مربوطه سوال مفید این نیست که "آیا روغن جلبک دارید؟" این است که "کدام فرم مواد تشکیل دهنده مستند با این فرمول مطابقت دارد، و تیم تحقیق و توسعه باید چه شواهدی را قبل از تایید نمونه اولیه بررسی کند؟"
اخبار قبلی
چگونه فرمولاتورها باید جلبک دریایی را ارزیابی کنند...اخبار بعدی
چرا شکل مواد در هنگام استفاده از Marine A مهم است...